Ο Άγιος Ιωάννης, γνωστός και ως Αϊ-Γιάννης, βρίσκεται μέσα στη Βουλισμένη και αποτελεί έναν από τους παλιούς ναούς του χωριού.
Πρόκειται για μονόκλιτο ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Η παρουσία του καταγράφεται ήδη στην απογραφή του 1635, γεγονός που τον συνδέει με τη θρησκευτική και ιστορική συνέχεια της Βουλισμένης από τα χρόνια της Βενετοκρατίας.
Ο ναός ανακαινίστηκε το 1863, διατηρώντας τη θέση του μέσα στον οικισμό και τη σύνδεσή του με την καθημερινή ζωή των κατοίκων. Όπως και άλλες παλιές εκκλησίες της Βουλισμένης, ο Άγιος Ιωάννης αποτελεί κομμάτι της εκκλησιαστικής τοπογραφίας του χωριού και μαρτυρεί τη διαχρονική παρουσία μικρών λατρευτικών χώρων μέσα στον οικιστικό του πυρήνα.
Με τη γιορτή του Αγίου Ιωάννη συνδέεται και ο Κλήδονας, ένα από τα παλιά καλοκαιρινά έθιμα που διατηρήθηκαν στη Βουλισμένη. Την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού άναβαν οι φωτιές στις γειτονιές και οι κάτοικοι πηδούσαν από πάνω τους, σε ένα έθιμο χαράς, καθαρμού και συνάντησης.
Στις φωτιές του Κλήδονα καιγόταν και το μαγιάτικο στεφάνι, που είχε μείνει από την Πρωτομαγιά. Γύρω από τη φωτιά, οι άνθρωποι του χωριού συναντιούνταν, αστειεύονταν, τραγουδούσαν και κρατούσαν ζωντανή μια παράδοση που ένωνε τη θρησκευτική γιορτή με τον κύκλο της φύσης και της κοινότητας.
Ξεχωριστή θέση στο έθιμο είχαν οι μαντινάδες. Στο άνοιγμα του Κλήδονα ακούγονταν δίστιχα πειραχτικά, ερωτικά και ευχετικά, με χαρακτηριστικό ύφος την προσμονή για το «ριζικό» του καθενός:
«Ανοίξετε τον Κλήδονα
να βγει και το δικό μου,
για δεν αντέχω άλλο μπλιο
από τον πειρασμό μου.»
Ο Άγιος Ιωάννης δεν είναι μόνο ένας παλιός ναός της Βουλισμένης. Είναι σημείο που συνδέεται με τη μνήμη του χωριού, την πίστη, τα καλοκαιρινά έθιμα, τις φωτιές του Κλήδονα, τις μαντινάδες και τις παρέες που κρατούσαν ζωντανή την τοπική παράδοση.