Το ξωκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης βρίσκεται νότια της Βουλισμένης, στην πλαγιά του Καβαλαρά. Η περιοχή γύρω από τον ναό συνδέεται με ελιές, βοσκότοπους και το αγροτικό τοπίο του χωριού, αποτελώντας ένα από τα παλιά θρησκευτικά σημεία της βουλισμενιώτικης υπαίθρου.
Ο ναός είναι μονόκλιτη βασιλική και ανήκει στα σημαντικά παλαιά εκκλησιαστικά μνημεία της Βουλισμένης. Η θέση του έξω από τον πυρήνα του οικισμού, μέσα στο φυσικό περιβάλλον της Καβαλαράς, δείχνει τη σχέση που είχαν οι παλιές εκκλησίες του χωριού με την αγροτική ζωή και τις διαδρομές των κατοίκων.
Ιδιαίτερη αξία έχει η κτητορική επιγραφή που σώζεται στο υπέρθυρο του ναού. Η επιγραφή αναφέρει τη χρονολογία 1545 και το όνομα του μοναχού Δρόσου, ο οποίος συνδέεται με την ίδρυση του ναού. Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα επιγραφικά στοιχεία που διασώζονται στον κοινοτικό χώρο της Βουλισμένης.
Ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης αποτέλεσε αρχικά το καθολικό μικρής μονής. Η παρουσία του μοναχού Δρόσου και η επιγραφή του 1545 φανερώνουν ότι ο χώρος δεν ήταν απλώς ένα απομονωμένο ξωκλήσι, αλλά μέρος μιας οργανωμένης θρησκευτικής εγκατάστασης.
Η μονή αναφέρεται και στην απογραφή των ναών και μονών της Κρήτης του 1635. Τότε ο ιερομόναχος Αθανάσιος Κοντογιάννης δήλωσε μοναστήρι με την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, στη δικαιοδοσία του Αλέξανδρου Πασκουαλίγκου, στο χωριό της Βουλισμένης. Στην ίδια καταγραφή αναφέρεται ότι το μοναστήρι είχε στην κατοχή του ένα αμπέλι και ένα λιόφυτο.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1642, συναντάται ακόμη ένας ιερομόναχος, ο Αθανάσιος Δριμινήτης ή Διμηνίτης, προερχόμενος από το μοναστήρι του Αγίου Κωνσταντίνου στην περιοχή της Βουλισμένης. Η αναφορά αυτή ενισχύει την εικόνα ενός χώρου με συνεχή εκκλησιαστική παρουσία στα χρόνια της Βενετοκρατίας.
Σήμερα, οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη διατηρούν τη μνήμη μιας παλαιάς μοναστικής παρουσίας στη Βουλισμένη. Το ξωκλήσι, η επιγραφή του 1545 και το τοπίο της Καβαλαράς συνθέτουν έναν τόπο όπου η θρησκευτική παράδοση, η τοπική ιστορία και η αγροτική φυσιογνωμία του χωριού συναντώνται.
